شيخ جليل كتاب منازل السائرين را در سالهاى آخر حيات دنيوي خويش ، در سن هشتاد و يك سالگى ، تأليف كرد ، ( سال 475 ق ) . همان گونه كه اشاره شد ، أو تأليف ديگرى نيز در بيان مقامات ومنازل أهل سير وسلوك دارد ، به نام صد ميدان ، كه به زبان فارسي است و بيست و هفت سال پيش از تأليف منازل السائرين به رشتهء تحرير آمده است ، ( سال 448 ق ) . اين دو اثر در 51 موضوع متحد و در 49 مطلب مختلف هستند ، وپيداست كه صد ميدان براي مبتديان طريق تصوف ومنازل السائرين براي منتهيان تنظيم وتأليف شده است . « 1 » منازل السائرين به حق دريايى از معارف را در قالب عباراتى موجز وزيبا به سلك در آورده است ، متنى متين واستوار كه همواره مورد توجه علاقة مندان عرفان و سير وسلوك بوده است ، و به عنوان كتاب درسى در اين زمينه تدريس مىشده . يكى از نشانه هاى اهتمام بزرگان عرفان وتصوف به اين كتاب ، شروح متعددى است كه بر آن نوشته شده است . محققين در تصوف اسلامى ، منازل السائرين را مهمترين اثر خواجة عبد الله أنصارى در تصوف دانسته‌اند . « 2 » خواجهء أنصارى در اين كتاب حاصل ساليان دراز سير وسلوك و تحقيق وتجربه ووعظ وموعظه ودرس وبحث را در قالب زيباترين عبارات در اختيار مشتاقان

--> « 1 » مقدمهء صد ميدان ، ص 12 ، دكتر قاسم أنصارى ، انتشارات طهورى . « 2 » ر . ك : جستجو در تصوف ، ص 77 ، عبد الحسين زرين كوب ، أمير كبير .